Η γέννηση του Ρούντολφ: Ένα αληθινό «παραμύθι»

  Denver Gillen / Rudolph the Red Nosed Reindeer

Denver Gillen / Rudolph the Red Nosed Reindeer

Σύμφωνα με την παράδοση, απ’ την αρχή του χρόνου ο Santa Claus[1] ταξίδευε με το έλκηθρό του σε όλο τον κόσμο, δίνοντας δώρα σε κάθε καλό παιδί την παραμονή των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς. Συνοδοιπόροι του και οδηγοί σε κάθε ουράνιο ταξίδι ήταν οι οκτώ πιστοί του τάρανδοι. Μέχρι το 1823, οι τάρανδοι αυτοί είχαν διάφορα ονόματα σε κάθε χώρα που ο Santa Claus επισκεπτόταν. Τότε, για πρώτη φορά το ποίημα A Visit from St. Nikolas ή, όπως είναι πιο ευρέως γνωστό, The Night Before Christmas[2] μας τους σύστησε ξανά, όπως τους γνωρίζουμε και σήμερα ως Dasher, Dancer,  Prancer, Vixen, Comet, Cupid, Donner και Blitzen. Το ποίημα αυτό, εκτός απ’ το ότι μας γνώρισε καλύτερα τους ταράνδους του Santa Claus, κατοχύρωσε σε μεγάλο βαθμό τη μορφή του Αγίου όπως την έχουμε σήμερα στο μυαλό μας καθώς και διέδωσε ευρύτερα το έθιμο της «δωροδοσίας» που μικροί και μεγάλοι λατρεύουν σε όλο τον κόσμο.

Κι όμως κάτι έλλειπε. Οι οδηγοί του έλκηθρου ήταν οκτώ και όχι εννιά. Σε καιρούς πολύ σκοτεινούς, όταν η Αμερική δεν είχε ακόμη επανέλθει από την παγκόσμια οικονομική ύφεση κι οι σειρήνες του πολέμου ηχούσαν για ακόμη μια φορά στην Ευρώπη, ο Άγιος χρειαζόταν ένα φώς, να του δείξει τον δρόμο για τα σπίτια των παιδιών που περίμεναν τα δώρα τους. Κι εδώ το «παραμύθι» μας αρχινάει, αληθινό όσο ο χρόνος το αφήνει, θολώνοντας πάντα τα όρια ανάμεσα στον μύθο και την πραγματικότητα[3]!

Μια φορά κι έναν καιρό, λοιπόν, το 1939 στο μακρινό Σικάγο, μια αλυσίδα καταστημάτων ονόματι Montgomery Ward αντιμετώπιζε ένα σοβαρό πρόβλημα: Κάθε χρόνο αγόραζε εκατομμύρια βιβλία ζωγραφικής για να τα χαρίζει στους μικρούς της πελάτες, κι όμως το κόστος ήταν πολύ μεγάλο. Έτσι, αποφάσισε να αναθέσει σε έναν από τους προωθητικούς της κειμενογράφους, τον Robert Lewis May (Ρόμπερτ Λιούις Μέι), να δημιουργήσει ένα αυθεντικό βιβλίο για να κάνουν δώρο εκείνα τα Χριστούγεννα.

Ο Ρόμπερτ δέχθηκε χωρίς διαφωνίες· άλλωστε, η συγγραφή ήταν το πάθος του. Ταυτόχρονα, είχε μεγάλη ανάγκη τα χρήματα. Η γυναίκα του πάλευε χρόνια με τον καρκίνο και οι ιατρικοί λογαριασμοί είχαν αφήσει την οικογένεια σε άθλια οικονομική κατάσταση. Κι όμως, όσο η υγεία της γυναίκας του χειροτέρευε, τόσο δυσκολότερο ήταν για τον Ρόμπερτ να γράψει. Μάλιστα, τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, και καθώς η γυναίκα του έχασε τη μάχη με τη φρικτή ασθένεια, αφήνοντας τον μόνο του να φροντίζει την κόρη τους, ο Ρόμπερτ σταμάτησε εντελώς. Πώς μπορούσε να μπει σε εορταστικό κλίμα και να γράψει μια γιορτινή ιστορία, όταν η ζωή του είχε καταρρεύσει μπροστά στα ίδια του τα μάτια;

Ο εργοδότης του Ρόμπερτ τότε του πρότεινε να σταματήσει. Του είπε πως μπορούσε να αναθέσει το πρότζεκτ σε κάποιον άλλο, δεδομένων των καταστάσεων. Αν είχε δεχθεί, ίσως να μην είχαμε γνωρίσει ποτέ τον Ρούντολφ. Δεν το έκανε όμως. Αντίθετα, όπως ο ίδιος δήλωσε αργότερα, του απάντησε πως χρειαζόταν περισσότερο από ποτέ να συνεχίσει. Κι όπως πάντα, στις σκοτεινότερες ώρες, αρκούσε μια σπίθα για να γεννήσει μια έμπνευση ικανή να ξορκίσει κάθε σκοτάδι.

Σύμφωνα με φήμες[4], ήταν η τετράχρονη κόρη του Ρόμπερτ, η Μπάρμπαρα, που του έδωσε το κουράγιο και την έμπνευση να συνεχίσει, όταν τον ρώτησε «Γιατί δεν είναι η μαμά μου σαν τις άλλες μαμάδες;». Καθώς προσπαθούσε να απαντήσει την ερώτηση της αυτή, ο Ρόμπερτ θυμήθηκε τα δικά του παιδικά χρόνια. Τότε που διαρκώς τον πειράζανε και τον κορόιδευαν επειδή ήταν μικροκαμωμένος, κάνοντας τον διαρκώς πέρα. Έτσι αποφάσισε πως έπρεπε να δείξει στην κόρη του ότι το να είναι κάποιος διαφορετικός, δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεται· ακόμα περισσότερο, ήθελε η κόρη του να ξέρει ότι την αγαπούσε κι ότι πάντα θα ήταν εκεί για αυτή. Και ήξερε πως ο καλύτερος τρόπος να το κάνει αυτό, ήταν μέσα από την ιστορία του.

Εμπνευσμένος από την ίδια του τη ζωή –όπως φαίνεται να δήλωσε αργότερα, έχει πολλές ομοιότητες με τον πρωταγωνιστή του–, από το κλασσικό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν Το Ασχημόπαπο αλλά και από το ποίημα A Visit from St. Nikolas, ο Ρόμπερτ βάλθηκε να γράφει σε στιχάκια με ομοιοκαταληξία. Πρώτα, διάλεξε τι είδους ζώο θα ήταν αυτό για το οποίο θα έγραφε: φυσικά, το αγαπημένο της κόρης του κάθε φορά που επισκέπτονταν τον ζωολογικό κήπο, οι τάρανδοι. Ύστερα, διάλεξε το όνομά του. Οι πρώτες του επιλογές ήταν τα Rollo, Reginald, Rodney και Romeo, αλλά τελικά βρήκε αυτό που ταίριαζε καλύτερα στον ήρωα του: Rudolh (Ρούντολφ). Τι ήταν όμως αυτό που θα έκανε τον Ρούντολφ ξεχωριστό; Σκεπτόμενος στιγμιαία να δώσει στον ήρωα του μεγάλα φωτεινά μάτια σαν προβολείς, ο Ρόμπερτ κατέληξε να δώσει στον Ρούντολφ τη φωτεινή κόκκινη μύτη που όλοι γνωρίζουμε σήμερα. Κι έτσι, ο Ρούντολφ γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1939.

14882a011c0b164f72b97a6ce108de62.jpg

Είτε τα παραπάνω γεγονότα αληθεύουν είτε αποτελούν προϊόν μυθοπλασίας όπως ο ίδιος ο Ρούντολφ, σίγουρο είναι πως η πρώτη που άκουσε την ιστορία του μικρού ταράνδου που απέδειξε την αξία του και βρήκε μια θέση στην ομάδα του Santa Claus ήταν η Μπάρμπαρα. Και της άρεσε τόσο πολύ, που ζητούσε στον πατέρα της να της τη λέει κάθε βράδυ όταν την έβαζε για ύπνο. Κάθε φορά, λοιπόν, που της την έλεγε, η ιστορία εξελισσόταν, ώσπου έφτασε τα 89 στιχάκια. Κι ενώ ο εργοδότης του Ρόμπερτ απέρριψε το πρώτο χειρόγραφο της ιστορίας –οι κόκκινες μύτες θεωρούνταν τότε χαρακτηριστικό των μέθυσων και δεν είχαν καμία θέση σε μια ιστορία για παιδιά–  όταν του το παρουσίασε και πάλι, πλέον εικονογραφημένο από τον συνεργάτη του Denver Gillen, έδωσε αμέσως εντολή για την έκδοση του, υπογράφοντας στην ουσία το «πιστοποιητικό γεννήσεως» του αγαπημένου ελαφιού και φέρνοντας στον κόσμο την αυθεντική του ιστορία η οποία, ομολογουμένως, είναι κάπως διαφορετική από αυτή που όλοι μας γνωρίζουμε:

Ο Ρούντολφ ήταν ένα μικρό ελάφι το οποίο όμως είχε μια αφύσικα μεγάλη και φωτεινή κόκκινη μύτη. Τα άλλα ελάφια δεν τον έπαιζαν, αντίθετα τον κορόιδευαν διαρκώς. Ο Ρούντολφ, όμως, ήταν καλό ελαφάκι και πάντα υπάκουε τους γονείς του. Έτσι ήξερε πως την παραμονή των Χριστουγέννων θα τον επισκεπτόταν κι αυτόν ο Santa Claus φέρνοντας του γλυκά και δώρα, και περίμενε πώς και πώς την άφιξη του.

Την ίδια ώρα, στον Βορρά, ο Santa Claus είχε γεμίσει το έλκηθρό του με δώρα κι ήταν έτοιμος να ξεκινήσει το ολονύχτιο ταξίδι του. Η πυκνή ομίχλη, όμως, που έκρυβε τα άστρα και το φεγγάρι τον ανησυχούσε: Πώς θα έβρισκε τα σωστά σπίτια στο ταξίδι του, όταν όλοι ξεχνούσαν να αφήσουν ανοιχτά φώτα τους; Κι όμως, η αποστολή του δεν μπορούσε να αναβληθεί, έτσι ξεκίνησε με τους οκτώ τους τάρανδους.

Πετούσαν πάνω από ένα απλό χωριό ταράνδων όταν γύρω στα μεσάνυχτα και τα τελευταία φώτα στα σπίτι έσβησαν, καθώς και οι μεγάλοι πια εκείνη την ώρα είχαν πέσει για ύπνο. Αφού προσγείωσε το έλκηθρό του μετά δυσκολίας, ο Άγιος άρχισε να μοιράζει τα δώρα, ένας άθλος που αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολος: διαρκώς σκόνταφτε δεξιά κι αριστερά έτσι σκοτεινά που ήταν και σαν να μην έφτανε αυτό, δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν τα παιδιά τάρανδοι ήταν αγόρια ή κορίτσια. Ώσπου μπήκε στο δωμάτιο του Ρούντολφ. Αυτό το δωμάτιο ήταν τόσο φωτεινό, που ο Άγιος έβλεπε λες και ήταν μέρα. Και τότε του ήρθε μια ιδέα: η καλύτερη ιδέα όλων των εποχών. Ξύπνησε το Ρούντολφ και ζήτησε τη βοήθεια του. Αμέσως ο Ρούντολφ έλαβε θέση μπροστά από τους τάρανδους του Άγιου και όχι μόνο καθοδήγησε το έλκηθρό του μέσα στη σκοτεινή νύχτα, αλλά φώτιζε κάθε δωμάτιο για να ξέρει ο Άγιος τι δώρα έπρεπε να αφήσει.

Από εκείνη την ημέρα ο Ρούντολφ έγινε μέλος της ομάδας του Santa Claus και πλέον κανείς δεν τον κορόιδευε, αλλά όλοι τον θαύμαζαν.

Αυτή είναι η ιστορία του Ρούντολφ, του τάρανδου με τη φωτεινή μύτη όπως γράφτηκε για πρώτη φορά και όπως μπορείτε να τη διαβάσετε στον ακόλουθο σύνδεσμο από ένα σπάνιο διασωθέν χειρόγραφο, αλλά και να την ακούσετε από την ίδια την κόρη του Ρόμπερτ (https://www.npr.org/2013/12/25/256579598/writing-rudolph-the-original-red-nosed-manuscript). Πίσω όμως στη δική μας ιστορία. Την ιστορία του Ρόμπερτ, του πατέρα του Ρούντολφ.

ab69fdb4c814ed63765145d1dc4d7a9e.jpg

Μέσα σε ένα χρόνο τα Montgomery Ward είχαν διανείμει σε ολόκληρες της Ηνωμένες Πολιτείες περισσότερα από 2.4 εκατομμύρια αντίτυπα της ιστορίας του Ρούντολφ, ενώ η διανομή τους συνεχίστηκε για αρκετά χρόνια ύστερα, με μια διακοπή κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Εν τω μεταξύ, ο Ρόμπερτ είχε παντρευτεί ξανά και είχε αποκτήσει άλλο ένα παιδί. Ωστόσο, οι ιατρικοί λογαριασμοί της πρώτης του γυναίκας παρέμεναν ανεξόφλητοι κι εκείνος αδυνατούσε να τους πληρώσει με τον πενιχρό μισθό του από την εταιρεία, οι υπεύθυνοι της οποίας δεν πίστευαν πως η ιστορία του Ρούντολφ θα μπορούσε να αναδειχθεί σε κάτι περισσότερο από ένα διαφημιστικό βιβλίο. Έτσι, και καθότι ο Ρόμπερτ δεν είχε πάψει στιγμή να πιστεύει στο Ρούντολφ, δέχθηκαν να του δώσουν πίσω τα πνευματικά δικαιώματα του βιβλίου το 1947, μια χρονιά αρκετά καλή οικονομικά για την εταιρεία. Και απ’ ό,τι το μέλλον ήρθε να δείξει, ο Ρόμπερτ είχε δίκιο.

Το 1947 ο εκδοτικός οίκος Maxton Books εξέδωσε την πρώτη ιστορία του Rudolph ενώ ο εκδοτικός Little Golden Books εξέδωσε ένα sequel, με τίτλο Rudolph the Red-Nosed Reindeer Shines Again το 1954. Το 1992, η Applewood Books εξέδωσε το βιβλίο Rudolph’s Second Christmas ένα ακόμη sequel που ο Ρόμπερτ Λ. Μέι είχε γράψει το 1947, αλλά δεν εξέδωσε ποτέ. Πλέον, και τα τρία βιβλία κυκλοφορούν από την Penguin Books με νέες εικονογραφήσεις από τη Lisa Papp. Ταξιδέψαμε πολύ μπροστά στον χρόνο όμως, κι αμελήσαμε τα ταξίδια του Ρούντολφ σε άλλα καλλιτεχνικά μέσα πέραν του έντυπου βιβλίου.

Έναν χρόνο μετά την εμπορική κυκλοφορία του πρώτου βιβλίου του Ρούντολφ, το 1948 κυκλοφόρησε μια ταινία μικρού μήκους που έδωσε ζωή και κίνηση στο μικρό ελάφι, βασισμένη στην αυθεντική ιστορία του Ρόμπερτ Λ. Μέι (http://www.icineflix.com/stream.php?ip=178). Την επόμενη χρονιά, ο γαμπρός του Ρόμπερτ, Johnny Makrs (Τζόνι Μαρκς), διασκεύασε την ιστορία του Ρούντολφ ως το τραγούδι που γνωρίζουμε και αγαπάμε να τραγουδάμε ως και σήμερα –κάνοντας ορισμένες αλλαγές στην ιστορία του Ρόμπερτ Λ. Μέι­. Η εκδοχή του τραγουδιού από τον Gene Autry (Τζιν Ότρι) σκαρφάλωσε γρήγορα στο νούμερο ένα των Billboard τα Χριστούγεννα του 1949 και πούλησε περισσότερες από 2.5 εκατομμύρια κόπιες στον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας της. Συνολικά το τραγούδι πούλησε πάνω από 25 εκατομμύρια αντίτυπα και παρέμεινε ως το 1980 το δεύτερο πιο ευπώλητο κομμάτι παγκοσμίως (https://www.youtube.com/watch?v=7ara3-hDH6I). Το 1951 η ταινία του 1948 κυκλοφόρησε και πάλι, με το ομώνυμο της τραγούδι πλέον να εντάσσεται στους τίτλους αρχής της.

Μέσα από το τραγούδι αυτό, ο Ρούντολφ «ταξίδεψε» πέρα από τα στενά όρια της πατρίδας του και μάλιστα, λαμβάνοντας το όνομα Petteri Punakuono, αναδείχθηκε κοινά αποδεχτό μέλος στη Φινλανδική μυθολογία ως αρχηγός-οδηγός του Joulupukki, του Φιλανδού Santa Claus. Αξίζει να πούμε ότι το τραγούδι, πέρα απ’ το ότι διεύρυνε τη φήμη του Ρούντολφ, έδωσε ζωή και σε έναν ακόμη τάρανδο, την Olive (Όλιβ): Ο στίχος «All of the other Reindeer», εκλήφθηκε από ορισμένες περιοχές στις οποίες παρατηρείται το προφορικό φαινόμενο “cot-caught merger” ως «Olive, the other reindeer”. Η Όλιβ πρόσφατα απέκτησε το δικό της χριστουγεννιάτικο αφιέρωμα με τίτλο, φυσικά, Olive, the Other Reindeer.

691079.jpg

Το ταξίδι του Ρούντολφ δεν είχε τελειώσει. Το 1950 η DC Comics, γνωστή τότε ως National Periodical Publications, ξεκίνησε να εκδίδει μια σειρά από ετήσια κόμικς με τίτλο Rudolph the Red-Nosed Reindeer, η οποία έφτασε τα 13 τεύχη, εικονογραφημένα κυρίως από τον Rube Grossman. Το 1972, μια δεκαετία μετά το τέλος έκδοσης της σειράς, ο Ρούντολφ επέστρεψε στον κόσμο των κόμικς από την πένα και τη γραφίδα του Sheldon Mayer.

Η πιο αγαπημένη μεταφορά του Ρούντολφ, μετά ίσως από το γνωστό τραγούδι, ήρθε το 1964, όταν η εταιρεία Rankin/Bass Productions (έργα της οποίας αποτελούν οι Thundercats και τα Silverhawks/Ασημένια Γεράκια) παρήγαγε σε συνεργασία με το NBC την πρώτη stop-motion ταινία του μικρού ελαφιού. Η ταινία αυτή όχι μόνο έγινε το μακροβιότερο Χριστουγεννιάτικο αφιέρωμα του καναλιού, προβαλλόμενο κάθε χρόνο για περισσότερο από μισό αιώνα, όχι μόνο έγινε η αφετηρία για δύο sequel με τίτλους Rudolph's Shiny New Year (1976) και Rudolph & Frosty's Christmas in July (1979), αλλά ήρθε να προσθέσει κι άλλη μια παράλληλη οπτική στον μύθο του Ρούντολφ (πέρα από τον αυθεντικό μύθο και τη διασκευή του στο γνωστό τραγούδι). Πράγματι, πολλοί άνθρωποι που γνώρισαν πρώτη φορά τον Ρούντολφ μέσα από την ταινία κινούμενων μαριονέτων, αγνοούν μέχρι και σήμερα την αυθεντική ιστορία του Ρόμπερτ Λ. Μέι, όπου ο Ρούντολφ δεν ήταν ήδη μόνιμος κάτοικος του Βόρειου Πόλου, δεν υπάρχει ο Hermey the Elf (Χέρμι το Ξωτικό), το Abominable Snow Monster (Απαίσιο Τέρας του Χιονιού) ούτε το Island of Misfit Toys (Χώρα των Απροσάρμοστων Παιχνιδιών). Αξίζει να σημειώσουμε ότι οι αυθεντικές μαριονέτες του Ρούντολφ και του Santa Claus που χρησιμοποιήθηκαν στην πρώτη ταινία ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, το 2006, σε ένα περιπλανώμενο σόου για αντίκες και αφού επιδιορθώθηκαν –για χρόνια είχαν αποτελέσει παιχνίδια για τα παιδιά μίας υπαλλήλου της εταιρίας παραγωγής της πρώτης stop-motion ταινίας του Ρούντολφ– προστέθηκαν στην έκθεση του Κέντρου Τέχνης Μαριονέτων.

Η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους με πρωταγωνιστή το Ρούντολφ ονομάστηκε Rudolph the Red-Nosed Reindeer: The Movie και κυκλοφόρησε στα βιντεοκλάμπ παγκοσμίως στις 16 Οκτωβρίου του 1998. Στην ταινία χάρισαν τις φωνές τους πληθώρα γνωστών ηθοποιών όπως η Whoopi Goldberg, ο Bob Newhart και ο John Goodman.

Σαφώς, τα πιο πρόσφατα αυτά «ταξίδια» του Ρούντολφ έγιναν ανεξάρτητα από την «κηδεμονία» του πατέρα του, Ρόμπερτ Λ. Μέι, ο οποίος, ενώ βοηθήθηκε αρκετά από το λογοτεχνικό του παιδί να ξεπεράσει τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε, ποτέ δεν πλούτισε από αυτό. Ενώ μάλιστα το 1951 είχε παραιτηθεί από το Montgomery Ward για να διαχειριστεί την αυτοκρατορία του Ρούντολφ, το 1958 επέστρεψε και συνέχισε να δουλεύει εκεί ως το 1971, οπότε και πήρε σύνταξη. Ποτέ, όμως, ως τον θάνατό του πέντε χρόνια αργότερα, δεν έπαψε να πιστεύει στη μαγεία του Ρούντολφ, ο οποίος κατάφερε να δείξει στην κόρη του Ρόμπερτ όλα αυτά που ο πατέρας της δυσκολευόταν να της εξηγήσει για τη ζωή και τη διαφορετικότητα. Και το λογοτεχνικό του «παιδί» του δεν τον απογοήτευσε, μεγαλώνοντας και πετώντας μακριά από τα όρια της πένας του πατέρα του, διευρύνοντας την αυτοκρατορία του η οποία πλέον απλωνόταν σε πληθώρα καλλιτεχνικών μέσων και εμπορευμάτων και καθιστώντας τον εαυτό του ως τον πιο γνωστό κι αγαπητό τάρανδο σε όλο τον κόσμο.

Rudolph-the-red-nosed-reindeer-00.jpg

Φέτος, κλείνουν 78 χρόνια από τη γέννηση του κοκκινομύτικου ελαφιού κι όμως φαντάζει λες και ο Ρούντολφ ήταν μαζί μας, στους εορτασμούς μας, στις παραδόσεις μας, πολύ περισσότερο. Κι αυτό είναι, σύμφωνα με τον Ronald Lankford, γιατί σε τρία τέταρτα του αιώνα ο Ρούντολφ κατάφερε το αδύνατο: έγινε ήρωας για κάθε παιδί που γίνεται θύμα εκφοβισμού γιατί ξεχωρίζει. Και δίδαξε μικρούς και μεγάλους πως μόνο ξεχωρίζοντας και αποδεχόμενοι το ό,τι ξεχωριστό έχει ο καθένας μας, μπορούμε να διεκδικήσουμε σεβασμό στον κόσμο. Μπορεί ορισμένες λεπτομέρειες της ιστορίας της «γέννησης» του Ρούντολφ να μην είναι αληθινές, δεν έχει όμως νομίζω εν τέλει σημασία. Ποια ιστορία, άλλωστε, παραμένει αναλλοίωτη ύστερα από τόσα χρόνια στα στόματα και τις καρδιές τόσων ανθρώπων;

 

Τέλος

 

FunFact: Σύμφωνα με τους καθηγητές του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου Gerald Lincoln και David Baird, ο Ρούντολφ –όπως τουλάχιστον απεικονίζεται– είναι στην πραγματικότητα κορίτσι. Τα αρσενικά ελάφια χάνουν τα κέρατά τους πριν τα μέσα του Δεκέμβρη, μετά το πέρας της εποχής του ζευγαρώματος, οπότε ο Ρούντολφ που απεικονίζεται μέσα στα Χριστούγεννα με κέρατα, δεν θα μπορούσε να είναι αγόρι. Αντίθετα, σημειώνουν, τα θηλυκά ελάφια διατηρούν τα κέρατά τους ως την άνοιξη, οπότε τα χάνουν κι αυτά, έχοντας πλέον γεννήσει και φροντίσει για την παροχή τροφής στα μικρά τους. Μια άλλη εκδοχή είναι πως ο Ρούντολφ ήταν ευνούχος: Όταν στειρώνεται ένα αρσενικός τάρανδος, παύει να χάνει τα κέρατά του το χειμώνα και υιοθετεί χαρακτηριστικά των θηλυκών ελαφιών.

 

Σημειώσεις

1.Santa Claus: Για τους καθολικούς ο Άγιος Νικόλαος και για τους ορθόδοξους ο Άγιος Βασίλης –δύο αδιαμφισβήτητα διαφορετικές φυσιογνωμίες, που όμως συνυφαίνονται στην παγκόσμια χριστουγεννιάτικη μυθολογία.

2.Γραμμένο σύμφωνα με κάποιους μελετητές από τον Clement Clarke Moore και σύμφωνα με άλλους από τον Henry Livingston Jr.

3.Όσα γεγονότα αναφέρονται στο παρόν άρθρο ως αληθινά έχουν διασταυρωθεί από πληθώρα πηγών, ορισμένες εκ των οποίων έχουν αναλάβει ως άθλο τους τον διαχωρισμό των γεγονότων της ιστορίας του Ρομπερτ Λ. Μέι από τους θρύλους που γεννήθηκαν από τη χρόνια ύπαρξή της στο διαδίκτυο. Όσα παρουσιάζουν αντικρουόμενες πηγές, δηλώνονται στο άρθρο ως φήμες προς αποφυγή παρεξηγήσεων.

4.Υπάρχουν αντικρουόμενες πηγές για την αντικειμενικότητα του συγκεκριμένου γεγονότος. Η άποψη που παρουσιάζεται στο παρόν άρθρο, προέρχεται από το βιβλίο “Stories Behind the Best-Loved Songs of Christmas” του Ace Collins και την πηγή που δηλώνει πως είχε εντός του Montgomery Ward.

 

Βιβλιογραφία:

“A Visit from St. Nicholas.” PoetryFoundation, https://www.poetryfoundation.org/poems/43171/a-visit-from-st-nicholas.

Chow, Wanda. “How Rudolph the reindeer came to be”, Burnaby Now, Devember 2010.

Conradt, Stacy. “12 Very Shiny Facts About Rudolph the Red-Nosed Reindeer”, Mentalfloss, 7 December 2015. http://mentalfloss.com/article/72048/12-very-shiny-facts-about-rudolph-red-nosed-reindeer

Gilmor, Austin.“The Story of Rudolph The Red-Nosed Reindeer”, GraniteHighWorld, 20 December 2016. https://granitehighworld.com/13750/arts-and-entertainment/the-story-of-rudolph-the-red-nosed-reindeer/

Jeffers, Harry Paul, Legends of Santa Claus. Lerner Publications, 1981

Klein, Christopher. “Rudolph the Red-Nosed Reindeer”, History, 19 December 2014. http://www.history.com/news/rudolph-the-red-nosed-reindeer-turns-75

Markenstein, Donald, “Rudolph the Red-Nosed Reindeer”, ToonoPedia, http://www.toonopedia.com/rudolph.htm Text ©2003-09 Donald D. Markstein.

Mikkelson, David. “Rudolph”, Snopes, December 2013. https://www.snopes.com/holidays/christmas/rudolph.asp David Mikkelson, December 2013

Moreau, Jennifer. “Rudolph’s Burnaby Roots”, Burnaby Now, 24 December 2010, https://issuu.com/canwestcommunitypublishing/docs/bbyfri20101224

Pupovac Jessica, “Writing 'Rudolph': The Original Red-Nosed Manuscript”, NationalPublicRadio, 25 December 2013. https://www.npr.org/2013/12/25/256579598/writing-rudolph-the-original-red-nosed-manuscript

Siefker, Phyllis. Santa Claus, Last of the Wild Men: The Origins and Evolution of Saint Nicholas, Spanning 50,000 Years. McFarland & Company, 1997

“Rudolph”, TruthorFiction, 17 May 2015. https://www.truthorfiction.com/rudolph/

Rudolph the Red-Nosed Reindeer: The Story, https://www.esl101.com/sites/default/files/Rudolph%20Story.pdf

“Rudolph the red nosed reindeer is a female”, Telegraph.co.uk, 03 November 2009. http://www.telegraph.co.uk/news/earth/wildlife/6487154/Rudolph-the-red-nosed-reindeer-is-a-female.html

 “Rudolph in Rauner”, RaunerLibrary, 18 December 2009. http://raunerlibrary.blogspot.gr/2009/12/rudolph-in-rauner.html

Whipp, Deborah. “The History of Rudolph the Red-Nosed Reindeer”, Altogetherchristmas. http://www.altogetherchristmas.com/traditions/rudolph.html

“Η ιστορία για το Ρούντολφ το ελαφάκι (Rudolph the Red – Nosed Reindeer)”, HelpPost, 29 Devember 2016. https://www.helppost.gr/xristougenna/protoxronia/roudolf-elafaki-istoria/

Cover art by Marilena Mexi