Ursula K. Le Guin: αποχαιρετώντας τη μεγάλη κυρία της φανταστικής λογοτεχνίας

  Photo © by Marian Wood Kolisch

Photo © by Marian Wood Kolisch

Με αφορμή την δυσάρεστη είδηση που μαθεύτηκε σήμερα ότι απεβίωσε η αγαπημένη μας Ursula Le Guin στις 22 Ιανουαρίου 2018 σε ηλικία 88 ετών, θα θέλαμε να μοιραστούμε λίγα λόγια αγάπης ως φόρο τιμής για αυτήν την εξέχουσα προσωπικότητα.

Η Ursula Kroeber Le Guin γεννήθηκε το 1929 στο Berkeley της California, όπου και μεγάλωσε. Οι γονείς της ήταν ο ανθρωπολόγος Alfred Kroeber και η συγγραφέας Theodora Kroeber. Παντρεύτηκε τον ιστορικό Charles A. Le Guin το 1953 και από το 1958 μέχρι και τον θάνατό της δυο μέρες πριν,  έζησε στο Portland του Oregon μαζί με την οικογένειά της.

Η Le Guin εντρύφησε σε ποικίλα λογοτεχνικά παρακλάδια, γράφοντας τόσο ποίηση, όσο και πρόζα με δημιουργίες σταθερά υψηλής ποιότητας, εναλλάσσοντας λογοτεχνικά είδη με τόση χάρη και ευχέρεια, όσο ελάχιστοι Αμερικανοί συγγραφείς έχουν καταφέρει μέχρι και σήμερα με τέτοια επιτυχία. Καταπιάστηκε με είδη όπως ο ρεαλισμός (realistic fiction), η επιστημονική φαντασία, η κατ'εξοχήν φαντασία, το παιδικό και νεανικό βιβλίο, δοκίμια, σενάρια για ταινίες, στίχους τραγουδιών και πολλά άλλα. Έχει στο δυναμικό της επτά βιβλία ποίησης, είκοσι δύο μυθιστορήματα, πάνω από εκατό σύντομες ιστορίες (συλλεγμένες σε έντεκα τόμους), τέσσερις συλλογές με δοκίμια, δώδεκα βιβλία για παιδιά και τέσσερις τόμους μεταφρασμένου υλικού.

13642.jpg

Τα περισσότερα έργα της παραμένουν σταθερά στο προσκήνιο, όπως η πιο γνωστή της σειρά φαντασίας, The Books of Earthsea (το Έπος της Γεωθάλασσας), που αποτελεί πλέον κλασσικό ανάγνωσμα σε Αμερική και Ευρώπη, και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από δεκαέξι γλώσσες. Το άλλο μεγαλειώδες της έργο, το The Left Hand of Darkness, αποτελεί φαινόμενο που άλλαξε τα δεδομένα μιας ολόκληρης εποχής στο είδος της επιστημονικής φαντασίας, μιας και καταπιάνεται κριτικά με θέματα ανάθεσης φυλετικών ρόλων, ήθους αλλά και σύνθεσης σε τεχνικό επίπεδο. Κατά καιρούς είχε ασχοληθεί με διάθεση καλλιτεχνικού πειραματισμού με διάφορα υπο-είδη λογοτεχνίας, ραφινάροντας το γράψιμο της και αναδεικνύοντας το ταλέντο που είχε να μας συγκινεί όσο και να μας βάζει σε βαθιά περισυλλογή, πολύ συχνά με τις πιο απλές ιδέες και προτάσεις. Είχε ασχοληθεί σποραδικά και με τον πολιτικό ακτιβισμό και προσέφερε σταθερά τις υπηρεσίες της ως διδάσκουσα στην τοπική λογοτεχνική κοινότητα της πόλης όπου ζούσε, αναλαμβάνοντας μάλιστα και αρκετά σεμινάρια γραφής ανά τον κόσμο.

Έλαβε πολλά βραβεία για την δουλειά της, όπως, αναφορικά, τα Hugo, Nebula και Kafka Awards, SFWA’s Grand Master, Pushcart Prize, το Howard Vursell Award of the American Academy of Arts and Letters, τα L.A. Times Robert Kirsch Award, PEN/Malamud Award και Margaret A. Edwards Award, καθώς και το μετάλλιο του National Book Foundation το 2014 για την συνολική προσφορά και το έργο της.

Αυτό που μένει στους αναγνώστες που θρηνούμε σήμερα την απώλεια της παρουσίας της όμως, δεν είναι άλλο παρά η διάνοια, η φωτεινή καρδιά και το ήθος αυτής της μεγάλης κυρίας που μας γαλούχησε με τις ιστορίες της, μας έβαλε σε σκέψεις και κάποιες φορές, μας βοήθησε ακόμα και να ανατρέψουμε ολόκληρες παρωχημένες κοσμοθεωρίες, υπέρ μιας πιο οικουμενικής και ανθρωπιστικής προσέγγισης των πραγμάτων και των αξιών που μορφοποιούν το τι εστί πραγματικά Άνθρωπος. Και έτσι, δεν μπορούμε παρά να γιορτάσουμε, τελικά, την μετάβασή της σε έναν τόπο όπως σίγουρα θα τον είχε φανταστεί και η ίδια σε κάποιο από τα εικονικά έργα της, έναν κόσμο Ενότητας, Φωτός και Σοφίας.

 

Αντίο, Αγαπημένη.